Waarom ik hartjes op straat achterlaat

19 Mar 2017

Even heel eerlijk: ik vind de wereld super ingewikkeld. Er is zo veel oneerlijkheid, ongelijkheid, onrecht, afwijzing, ruzie, geweld... Gedoe! Helaas is dit vooral op de plekken waar mensen komen. We doen het zelf. Dit gegeven maakt mij regelmatig somber en verdrietig, soms ook periodes depressief. Ik geloof ook dat het helemaal niet de bedoeling is, wat we nu doen... 

Ik geloof in God en dat wij en de aarde geschapen zijn als onderdeel van een supermooi plan. Dat plan is niet: de aarde verknallen en de mensheid vernietigen. Het klinkt voor jou misschien raar, maar ik geloof dat God van ons houdt als zijn kids en dat hij alleen maar het beste voor ons wil. We zijn gemaakt met keuzevrijheid, prachtig natuurlijk, maar dat is ook gelijk het lastige. Veel van de keuzes die we als mensen door de geschiedenis heen maakten hebben de situatie bepaald niet verbeterd.

Ik voel me hierdoor vaak machteloos en overweldigd; wat kan ík als mini mensje in dit mini landje nou helemaal betekenen in deze grote rommel? 

Toen besefte ik: als ik het opgeef verandert er ook niks! Dan blijf ik ongelukkig en groeit mijn frustratie. Nee, ik kan niet de hele wereld veranderen, maar ik kan wel íéts. Er is een groepje mensen die ik kan bereiken. Gewoon in mijn naaste omgeving, mijn dorp, en mijn online netwerk. Als ik niks doe, dan gebeurt er ook niks.(*) Dus ik ben iets gaan doen. Iets kleins, bijna onbetekenends, waarmee ik de wereld een beetje meer kleur geef en waarmee ik anderen en mezelf iets blijer kan maken. 

 

Ik besloot om hartjes te gaan haken. Heel veel hartjes.

 

Voor meer informatie, klik: www.oifoikoi.weebly.com

 

 

 

 

(*) Dit is precies ook de reden waarom ik ga voor een eenvoudige leefstijl met duurzame keuzes, veganisme, minimalisme en compassie.

 


 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload