Life update

16 Jun 2017

Hoi! Ken je me nog? Leuk dat je dit leest! Ik vind het tijd voor een lekkere vette life update. In de maand april deed ik een minimalisme challenge, waarover ik begin april nog iets heb gedeeld… en sindsdien was het hier stil. Dat was bewust. Ik heb er in eerdere blogs, video’s en op instagram al wel eens wat over verteld: na een val in mei vorig jaar lukte het me niet goed om volledig te herstellen. In de afgelopen maanden, eigenlijk al vanaf januari, heb ik daarom al mijn energie gestoken in mijn gezondheid.

 

Gevallen

Oké, het begon dus doordat ik viel. Op mijn hoofd. Over hoe dat allemaal kwam ga ik nu niet meer zo veel zeggen, want dat vind ik helemaal niet belangrijk. Bizar is wel dat een relatief klein ongelukje je leven zo op z’n kop kan zetten. In de periode hiervoor werkte ik zeer naar tevredenheid drie dagen per week als ambulant hulpverlener, had ik twee toffe vrijwillige baantjes bij een kringloop en een verpakkingsarme winkel en was ik lekker actief op sociaal en sportief vlak. Sinds de val ben ik helaas nog niet weer op dat oude ‘niveau’ van activiteit terug geweest.

 

Hersenschudding of whiplash?

De eerste weken na de val was mijn hoofdwond het meest zichtbaar. Die was schrikbarend diep en moest gehecht worden – dus we gingen midden in de nacht halsoverkop naar het ziekenhuis, waar we vier uur moesten wachten maar uiteindelijk heel goed geholpen werden, op zichzelf al best een boeiend verhaal ;) Ook werd direct duidelijk dat ik klachten had die leken op een hersenschudding: een soort wollige wazigheid in mijn hoofd, extreme vermoeidheid, overgevoeligheid voor licht en geluid, hoofdpijn, nekpijn, duizeligheid. Neem rust, was het devies. Dus ik zat een aantal weken thuis op de bank te punniken en deed mijn best om snel te herstellen. In die periode kreeg ik vanuit het niets vervelende darmklachten die veel pijn en stress veroorzaakten. Achteraf gezien denk ik niet dat dat erg bevorderlijk was voor het herstel van mijn hersenschudding.

 

 

 

 

 

Weken gingen voorbij, het werd zomer en ik werkte nog steeds niet veel. In een vakantiehuisje in Denemarken knapte ik voor mijn gevoel goed op en na de vakantie vond ik dat ik wel weer kon werken. In redelijk rap tempo begon ik mijn uren op te bouwen. Dat ging niet goed. In oktober trok ik aan de bel bij mijn huisarts, want mijn “hersenschudding” klachten kwamen terug. Huisarts adviseerde om me weer gedeeltelijk ziek te melden en omdat ze signaleerde dat ik geen idee had hoe ik naar mijn lichaam moest luisteren, verwees ze me naar een haptotherapeut (wat ik geweldig vind, ik ga er nog steeds naartoe, meer daarover in deze video). Toen er na een maand of drie nog steeds te weinig vooruitgang zichtbaar was en de onduidelijkheid groeide over de vraag waarom mijn klachten bleven, verwees mijn huisarts me met de wat omstreden diagnose van whiplash door naar Medinello, een revalidatiecentrum.

 

Herwaardering

En daar veranderde alles. Serieus, het doet me zó veel om dat te kunnen schrijven. Ik was inmiddels driekwart jaar bezig met aanrommelen, proberen, teleurgesteld worden, mezelf niet begrijpen, mezelf moeten verdedigen, mezelf overvragen, mezelf veroordelen, me schuldig voelen... En altijd weer die freaking hoofdpijn en nekpijn. Mijn vertrouwen in mijn lichaam, mezelf en mijn toekomst was inmiddels behoorlijk afgenomen.   

 

In deze video vertel ik iets over de inhoud van het traject bij Medinello. Ik ben er 16 weken in behandeling geweest, wekelijks had ik vier tot zes afspraken met een fysiotherapeut, psycholoog en ergotherapeut. Eén van de eerste dingen die ik leerde was dat er een verschil is tussen acute pijn en chronische pijn. En dat chronische pijn allerlei oorzaken heeft, zowel mentaal als lichamelijk. Dat ik invloed heb op de volumeknop van mijn pijn. Dat ik geen idee had hoe ik op een gezonde manier kon omgaan met stress en ontspanning. Dat ik een enorme aanpasser ben en mezelf gemakkelijk verlies in contact met anderen. Dat mijn pijn en vermoeidheid niet de baas over mij zijn. Ook werd mijn hooggevoeligheid bevestigd, leerde ik meer over hoe dit bij mij zou kunnen zijn ontwikkeld en hoe ik ermee om kan gaan. Onder begeleiding van lieve, deskundige fysiotherapeuten kon ik weer gaan sporten en heb mijn conditie zelfs wat kunnen verbeteren. Ook heb ik geleerd hoe ik meer balans kan aanbrengen in mijn dag, hoe ik me lichamelijk en mentaal kan ontspannen en waar ik op psychisch vlak in wil doorgroeien. En ik heb keuzes gemaakt over mijn werksituatie.

 

 

 

Voor mij is het revalidatietraject bij Medinello heel bijzonder geweest, levensveranderend zelfs. Voor de duidelijkheid: mijn zelfvertrouwen is gegroeid en mijn energielevel is vooruitgegaan, maar mijn hoofd- en nekpijn is nog niet volledig weg. De grootste winst voor mij is dat de pijn me niet meer beheerst. Mijn focus is verschoven en ligt weer op mijn toekomst, mijn mogelijkheden en mijn kracht.

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Please reload